کلیسا برنامه تماشا مجموعه تلسکوپ تلسکوپ

کلیسا: برنامه تماشا مجموعه تلسکوپ تلسکوپ برنامه علمی تکامل

گت بلاگز اخبار فرهنگی و هنری ۴ توصیه راجع به پوشش تلویزیونی مسابقه های جام جهانی ۲۰۱۸

۱-چرخه نخبگی گزارشگران چینش گزارشگران جام امسال نسبتاً خوب بود و می توان گفت تناوب نخبگی در این زمینه به شکل قابل قبولی رعایت شد. گزارشگرانی که عموماً روی اعص

۴ توصیه راجع به پوشش تلویزیونی مسابقه های جام جهانی ۲۰۱۸

۴ توصیه راجع به پوشش تلویزیونی مسابقه های جام جهانی ۲۰۱۸

عبارات مهم : برنامه

۱-چرخه نخبگی گزارشگران
چینش گزارشگران جام امسال نسبتاً خوب بود و می توان گفت تناوب نخبگی در این زمینه به شکل قابل قبولی رعایت شد. گزارشگرانی که عموماً روی اعصاب مخاطب بودند و با گزارش های متفاوتشان سطح بازی را هم تنزل می دادند، از تناوب از بین بردن شدند. جوان های مستعدی به این تناوب اضافه شدند که بازی به بازی اشتباهاتشان را تصحیح می کردند.

مهم تر از همه این که بزرگ ترها هم به خودشان آمدند؛ آیا که این تناوب باعث شده است بود همه حساب کار دستشان بیاید و بفهمند که اگر بد باشند، به حاشیه خواهند رفت. بدهید ترتیب خیابانی در عالی ترین فرم گزارشگری خودش در سال های اخیر در جام جهانی ۲۰۱۸ حاضر شد، عادل موفق شد در بازی کشور عزیزمان ایران و مراکش یک گزارش واقعا ملی، کم اغراق و دلچسب ارائه کند؛ دقت کنید کسی که سال ۲۰۰۶ جمله «خداحافظ برانکو» را بر زبان آورده بود، در بازی با مراکش و پس از آن که سردار آزمون موقعیتی را از دست داد، زیاد می گفت «ما موقعیت را از دست دادیم» . پیمان یوسفی هم گزارش های گرم تر و کم اشتباه تری ارائه می داد و از فضای تعبیرات شاهنامه ای و تعابیر جدی اش فاصله گرفته بود تا بازی با پرتغال را جهت مردم دلچسب تر کند.

۲-تماشاگر تلفن به دست و گردشگر سلفی بگیر
صداوسیما در خریدن حق پخش کامل بازی ها انصافا سنگ تمام گذاشت و تمامی رقابت ها را به عالی ترین نحو پخش کرد. ولی مسئله پوشش مسابقات، گزارشگران میدانی و گزارشگران مسابقه های بودند. محمدحسین میثاقی از برنامه «بیست هجده» و مجتبی پوربخش از برنامه «فصل داغ فوتبال» به عنوان گزارشگران میدانی راهی روسیه شده است بودند که البته چیزی جز یک تماشاگر راحت نبودند. صرفا به این علت که مسئولان شرکت مراحل قانونی مورد نیاز جهت دریافت آی دی کارت و اعزام رسمی این دو خبرنگار را به نتیجه نرسانده بودند، میثاقی و پوربخش صرفا تماشاگران و گردشگران روسیه بودند. میثاقی معمولا با یک هندزفری و در حالی که معمولا نفر بغل دستی، که ممکن بود هر فردی با هر شخصیتی از هر قاره ای باشد، ناگهان وسط گزارشش فریاد می کشید، صرفا یک تماشاچی شناخته شده بود که حتی انتقال صدا و تصویرش هم اغلب با مسئله مواجه می شد. پوربخش هم ترجیح می داد زیاد به سطح شهر، اطراف ورزشگاه ها، هتل های بازیکنان و فروشگاه رسمی لوازم ورزشی فیفا سر بزند. این اوضاع باعث شد دو گزارشگر ما در مجموع این مسابقه های نتوانند با بازیکنان و مربیان مصاحبه کنند و عموما به توصیف حال وهوای شهر و ورزشگاه ها می پرداختند و با هواداران تیم ها صحبت می کردند. بدتر این که ما می توانستیم مثل خیلی از کشورهای دیگر جایگاه گزارشگری در کنار زمین داشته باشیم تا گزارشگر ملی مان در روالی طبیعی، برود سر جای خودش بنشیند و از عالی ترین جایگاه ممکن، بازی های تیم ملی کشورمان را گزارش کند.

۳-مزدک باشخصیت
هیچ کس درست نفهمید آیا این جام جهانی با غیبت مزدک میرزایی شروع شد. میرزایی یکی از عالی ترین گزارشگران سال های اخیر تلویزیون کشور عزیزمان ایران است که می توان گفت گزارش هایش به ندرت اعصاب مخاطب را خرد می کند. او از عبارات راحت استفاده و کیفیت استانداردی را در عرصه گزارشگری ارائه می کند. ولی هرچه از شروع جام گذشت،از این گزارشگر همچنان خبری نبود و هیچ کس هم دلیلش را نمی دانست. بازار شایعات راه افتاده بود؛ بعضی تهیه کنندگی خیابانی و فردوسی پور در دو برنامه را باعث قهر مزدک اظهار می کردند و بعضی هم حتی تاکید بیش از حد او روی بی اخلاق بودن راموس را هنگام درگیری منجر به مصدومیت محمد صلاح در دیدار فینال لیگ قهرمانان اروپا و موجی که در اینترنت علیه او -به عنوان یک لیورپولی- ایجاد شد، علت این دوری می دانستند. مزدک باید سکوت می کرد و انصافا این کار را با همان شخصیتی که از او انتظار داشتیم، به خوبی انجام داد و از مراحل حذفی به جام برگشت و دیدار فینال را هم گزارش کرد. مسئولان شبکه ولی بهتر بود توضیحی در این باره می دادند تا از شایعات جلوگیری شود.

۴-برنامه سازی ناموفق
چهار سال قبل برنامه «بیست چهارده»، جهت پوشش مسابقه های جام جهانی ۲۰۱۴، تولید شد و به شدت مورد توجه مردم قرار گرفت. این بار هم انتظار می رفت برنامه «بیست هجده» خیلی بهتر از آن باشد؛ ولی هنوز «بیست هجده» روی آنتن نرفته بود که شبکه ورزش با برنامه «فصل داغ فوتبال» با اجرای جواد خیابانی، کار خودش را با همان الگوی «بیست چهارده» شروع کرد که مشمول بر معرفی تیم ها، کشورها و بخش های روتینی بود که در فضای تلویزیونی کشور عزیزمان ایران معمولا با عادل فردوسی پور آشنا می شوند. شروع برنامه «بیست هجده» ولی اصلاً نشانی از یک برنامه شاخص نداشت؛ همان کارشناسان روتین و همیشگی، میان برنامه هایی که صرفاً شکل ارائه شان متفاوت تر شده است بود -مثلاً معرفی کشور را یک بازیگر معروف می خواند-، نمایش های اینفوگرافیک، تحلیل هایی به مراتب خسته کننده تر از تحلیل های «نود» و به سبک سنتی و… مجموعاً نتوانست توقعات را برآورده کند.

این دو برنامه در ادامه کاملاً به موازی کاری افتادند؛ «بیست هجده» میثاقی را جهت گزارش میدانی فرستاد و «فصل داغ فوتبال» پوربخش را. ملی پوشان هم که به کشور برگشته بودند، بین این دو برنامه دست به دست می شدند و عموماً حرف های مشابهی می زدند.

۴ توصیه راجع به پوشش تلویزیونی مسابقه های جام جهانی ۲۰۱۸

واژه های کلیدی: برنامه | برنامه | مسابقه | گزارشگر | جام جهانی | اخبار فرهنگی و هنری

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : blogzz